เมืองแห่งทะเลภูเขา สุดหนาวในสยาม ดอกไม้งามสามฤดู
อำเภอภูเรือ
ตั้งอยู่บนเทือกเขาสูงที่ทอดแนวยาวสลับม้วนเกลียวดุจระลอกคลื่น จนได้รับสมญานามว่า
"ดินแดนแห่งทะเลภูเขา"
สภาพภูมิประเทศดังกล่าวทำให้อำเภอภูเรือมีอากาศเย็นเกือบตลอดทั้งปี โดยเฉพาะช่วงฤดูหนาวระหว่างเดือนธันวาคมไปจนถึงกุมภาพันธ์ของทุกปี จะมีอากาศหนาวเย็นมาก บางปีอุณหภูมิลดลงถึง -4 องศาเซลเซียส จนหลายพื้นที่เกิดการแข็งตัวของน้ำค้างบนยอดหญ้า และกลายเป็นเกล็ด น้ำแข็ง ซึ่งภาษาชาวบ้านเรียกว่า
"แม่คะนิ้ง" จนได้ชื่อว่าเป็นดินแดนที่ "หนาวที่สุดในสยาม" ด้วยความพิเศษทางภูมิศาสตร์ ทำให้พื้นที่อำเภอภูเรือ สามารถเพาะปลูกพืชพันธุ์ไม้ได้หลายชนิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม้ดอกเมืองหนาว ไม่ว่าจะเป็น คริสต์มาส ไฮเดรนเยีย พิทูเนีย ซัลเวีย พีค็อก ผีเสื้อ กุหลาบ ฯลฯ นอกจากนั้นแล้วยังสามารถเพาะปลูกไม้ดอกไม้ประดับได้ตลอดทั้งปี
ทำให้อำเภอภูเรือ ได้ชื่อว่าเป็น "ดอกไม้งามสามฤดู"

อำเภอภูเรือ มีพื้นที่เฉลี่ย 880 ตารางกิโลเมตร (ประมาณ 550,000 ไร่ ) ประชากร 19,976 คน จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2547 ปัจจุบันมี 47 หมู่บ้าน 6 ตำบล ได้แก่ ตำบลหนองบัว ตำบลท่าศาลา ตำบลร่องจิก ตำบลปลาบ่า ตำบลลาดค่าง และตำบลสานตม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดเลย มีระยะทางจากอำเภอภูเรือ ถึง จังหวัดเลย 49 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1: 10 ชั่วโมง ด้วยรถยนต์ส่วนตัว หรือ ประมาณ 1: 45 ชั่วโมงด้วยรถยนต์โดยสารประจำทาง มีเส้นทางผ่านอำเภอตามเส้นทางหลวงหมายเลข 203 และมีถนนของเร่งรัดพัฒนาชนบทแยกเข้าไปยังตัวตำบล

สภาพโดยทั่วไป
พื้นที่อำเภอภูเรือเป็นที่มีลักษณะภูมิประเทศเป็นพื้นที่ราบสลับกับทิวเขาสูงสลับซับซ้อน อันประกอบด้วยเขาหินทรายส่วนใหญ่ นอกจากเป็นหินแกรนิตสลับกันไป ทำให้มีที่ราบสูงสลับกับเขาสูงทั่วไป มียอดเขาสูงที่สุดคือ ยอดภูเรือ และยอดภูกุ มีความสูงประมาณ 1,300 เมตร จากระดับน้ำทะเล ลักษณะเช่นนี้เองจึงทำให้แหล่งต้นน้ำที่สำคัญ ก่อให้เกิดลำธารหลายสาย เช่น ห้วยน้ำด่าน ห้วยบง ห้วยเกียงนา ห้วยทรายขาว ห้วยติ้ว และห้วยไผ่ เป็นต้น
ลักษณะภูมิอากาศ
1) ฤดูกาล - ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน - ฤดูฝน แบ่งออกเป็น 2 ช่วง ช่วงแรกเริ่มตั้งแต่ปลายเดือนเมษายน - เดือน กรกฎาคม เป็นฝนเนื่องจากอิทธิพลของมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ช่วงหลัง เริ่มตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงปลายเดือนตุลาคม เป็นฝนเนื่องจากพายุดีเปรสชั่นในทะเลจีนใต้ - ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึงเดือน กุมภาพันธ์
2) อุณหภูมิ ในรอบ 5 ปี (พ.ศ. 2538 - 2542) มีอุณหภูมิสูงสุด 42.5 องศาเซลเซียส อุณหภูมิต่ำสุดประมาณ -1.3 องศาเซลเซียส บริเวณหินสอ ตำบลปลาบ่า จนเกิดน้ำค้างแข็งเกาะตามใบหญ้าเรียกว่า " แม่คะนิ้ง " อุณหภูมิเฉลี่ย 26.08 องศาเซลเซียส ในปี พ.ศ. 2535 มีอุณหภูมิ สูงสุด ถึง 32.1 องศาเซลเซียส อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 25.9 องศาเซลเซียส
3) ปริมาณน้ำฝน ในรอบปี ( พ.ศ. 2538 - 2542 ) มีปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ย 6,496.22 มิลลิเมตร จำนวนวันฝนตกรายปีเฉลี่ย 123 วัน ในรอบปี พ.ศ. 2542 ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,549.2 มิลลิเมตร จำนวนวันฝนตก 153 วัน
4) ความชื้นสัมพัทธ์ ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ยในปี พ.ศ. 2542 เท่ากับร้อยละ 71.5 สูงสุดในเดือนกันยายน เท่ากับร้อยละ 79 และต่ำสุดในเดือนเมษายน เท่ากับร้อยละ 60